Osa

71 minut które pokazuje, że słowo PRZEPRASZAM najczęściej nim nie jest.

Emocjonalna modliszka, dla której zaproszenie na wakacje to sposób na dowartościowanie siebie poprzez sianie jadu. Zadowolona tylko wtedy gdy unieszczęśliwia innych. Kim u licha był gość, który wytrzymał z nią 3 lata?!

Beyto

Happy end wymuszony. Dramat zakończony farsą. A mógł być całkiem dobry obyczaj.

Cykady

Przejmujący. Dobre aktorstwo. Świetny scenariusz. Z mądrym i życiowym przekazem choć nie ma ani krzty moralizatorstwa. Chciałby kiedyś tak zaufać.

Świąteczny Coming Out

Taka sobie etiuda ze słabiutkim aktosrstwem.

Matthias i Maxime

Ramy,
w które wpychają nas bezwiednie,
w których tkiwmy bezwiednie,
o które roztrazaskne serca krwawią.

Dla mnie budujący obraz i wizja lepszego jutra. Na pewno wart każdej minuty bo i niesie z sobą moc przemyśleń.

Are We Lost Forever

Film uważam za świetny, z tempem adekwatnym do treści. Jedyne co mnie irytuje - i to niestety nie tylko w tym filie - to propblem tłumacza z liczebnikiem zbiorowym obaj - właśnie co do wyłącznie facetów - zawsze obaj a nie oboje.

Odpowiedź na wszystko

Genialny film. Minimalistyczny ale jedynie w środkach. Treść gęsta od emocji - zwłaszcza tych nigdy niewypowiedzianych. Aktorsko - majstersztyk.

Nasz skrawek nieba

Interesujący film z niesamowitą muzyką i świetnym aktorstwem.

Marzenia po sąsiedzku

Terapia
Aktorsko bardzo przeciętnie ale ciekawy scenariusz. Jak odpuści sie analizę "gry" to w sumie ogklądając można odpocząć. W sumie kojący obraz na wyciszenie.

Esteros

Poruszający, emocjonalny,. Dobrze odane życiowe zagubienie filmowego dorosłego Matiuasa przez odtwórcę I.Robersa. Dardzo dobre role dziecaków, choć podobieństwa do "dorosłych" bohaterow trzeba szukać z przysłaowiwą świecą.

Lola

Film o trudnym życiu, o tym, że nie wszytko jest tym czym się wydaje, o tym jak trudna jest miłość ojca i jakie konsekwncjie pociąga za sobą rezygnacja z siebie. Film w każdym aspekcie dobry, a zdjęcia i reżyseria wybjają się in plus.

Słona woda

Nie każdy film musi mieć poziom Anga Lee. Bohaterem tu są emocje, pragnienia, oczekiwania, zaufanie. Pewnie, że można je przedstawić lepiej [jak w większości tzw. dzieł) ale tu prostota jest siłą. Poza wszsytkim - można odpocząć. No i może być to lekarstwo na chandrę.

Nie każdy film musi mieć poziom Anga Lee. Bohaterem tu są emocje, pragnienia, oczekiwania, zaufanie. Pewnie, że można je przedstawić lepiej [jak w większości tzw. dzieł) ale tu prostota jest siłą. Poza wszsytkim - można odpocząć. No i może być to lekarstwo na chandrę.

Prawie zwyczajne wakacje

Historia chyba celowo opowiedziana z przymróżeniem oka. Fenomenalna pochwała ojcostwa i rodziny. Oby takich historii jak najwięcej - i wcale nie chodzi tylko o film.

Dry Wind

Rzeczywistość podstrzałego geja, depresyjny. Dobry film, świetne aktorstwo. Można, ale nie trzeba.

Dzieci rewolucji

Refleksja - dla takiego filmu warto płacić abonament. Dramat historyczny pokazujący dość oczywistą prawdę - akceptację społeczną trzeba sobie wywalczyć.

Przyszłość należy do nas

Zdecydowanie warto.
Fenomenalny pierwszy plan. doskonała historia.

Nocna burza

Film podszyty nieomal namacalnie pozytywnymi emocjami, delikatny, sugestywny ale i nieskazitelnie uczciwy. Bardzo polecam.

Mężczyzna imieniem Ove

Film obyczajowy już w Polsce znany dzięki jednej ze stacji tv. Pogodny, choć są i tacy, którzy uznają go za komedię - forma to jednak wyłącznie środek do ukazania przemiany bohatera i wartości , których przez lata nie dostrzegał i lekcewarzył, a dzięki którym odzyskuje podmiotowość.

Blask oceanu

Wróciłem do tego filmu bo wymaga uwagi. Mark i Jean są zupełnie różni. Jeden wychowany w tradycyjnej rodzinie drugi w zasadzie bez dzieciństwa. Ale obaj dopiero poznają uczucie. Reżyser prowadzi widza projekcjami i wyobrażeniami Marka, jego postrzeganiem rzeczywistości ale i z szacunkiem traktuje Jeana. W tym jest uczucie, takie rodzące się, pierwsze, pociągające, czasem bolesne ale pozostające w nas na całe życie.

Gorzkie lata

Książka "Przebudzenie faraonów", wbrew temu co z offu powiedziano w filmie, ukazała się w 1994 r. i ponownie w 2018 r. z okazji 35 rocznicy śmierci. Niestety tylko po włosku.

Na końcu świata

Film o życiu. Nie wiem czy to zasługa mojego nastroju ale nie mogłem wyzbć się jakiegoś podminowania, poczucia zagrożenia, obaw o los bohaterów. Znemianne, że aktorzy drugiego planu nie oddją pola, ale też i nie zawłaszczają scen. Nie bardzo rozmumiem, pomijajac ew. lokowanie produktu, cel kilkukrotnego pokazywania rekonstrukcji zdobycia Valdivii w różnych sekwencjach. Dla mnie film wart poświęconego czasu.

Syberia

Obejrzałem. Pozostałem rozbitym i niespokojnym.
Dima

15 lat

Bez dwóch zdań chyba najlepsza premiera miesiąca na OUTFILM w 2020. Żcyiowa prawda o tym, że sami dla siebie jesteśmi największym zagrożeniem oraz o tym, że wbrew nam nikt i nic nas nie uratuje. Film kompletny choć ciężki, daleki od weekendowego kina.

Akrobata

Elektryzujący, tajemniczy, zanużony w pożądaniu, atawistyczny - o uczuciu, które nie zawsze daje szczęście i o szczęściu, któremu nie ze wszsytkim po drodze. Polecam.

Adwokat

To był mój pierwszy raz z litewską X muzą. Wyrazisty, prosty film o romatykach i ich historii. Dobre 4/5. Dobre aktorstwo i niezłe zdjęcia dopelniają przekaz słusznie oszczędnych dialogów. Polecam.

Siłacz

Nigdy nie jest za późno. Film o życiu - o tym jakie potrafi być jeśli damy mu szansę - nawet gdy niesie nam nieoczywiste i trudne odpowiedzi na pytanie czym jest miłość.

Koniec wieku

Obejżyj proszę jeszcze raz. Zwróć uwagę na szczegóły, ubiór aktorów, to co mowią. Ten film potrafi poruszyć i porusza.

Nostalgiczny, wręcz smutny film o tym, że najbardziej w życiu żal niewykorzystanych szans, Nie dostrzegamy oczywistości, orientujemy się po 20 latach i oststecznie tracimy życie a nasza "szansa" żyje dokładnie tak jak my chieliśmy żyć ale niestety nie z nami. 5/5

Nostalgiczny, wręcz smutny film o tym, że najbardziej w życiu żal niewykorzystanych szans, Nie dostrzegamy oczywistości, orientujemy się po 20 latach i oststecznie tracimy życie a nasza "szansa" żyje dokładnie tak jak my chieliśmy żyć ale niestety nie z nami. 5/5

To tylko koniec świata

Smutny, niepokojący, trudny. Konieczny. DOLAN

45 dni bez ciebie

Film nie dla każdego, bardzo wymagający, niewiele mający wspólnego z rozrywką ale pogodny i jak życie prawdziwy. Intelektualna uczta.

Wszystko albo nic

No cóż, nie tego się spodziewałem, ale szczerze polecam to rozczarowanie.

To tylko przyjaźń

Film o emocjach, o tym, że pozostają solą życia. Uświadamia ile tracimy w naszej zgrzebnej rzeczywistości. Pokazuje, że gdzieś, całkiem niedaleko, w geju inni widzą brata, syna, człowieka, a nie pedała - chłopaka, którego orientacja nie jest żadnym wyróżnikiem. Film, po którym krzyczysz ja też tak chcę!

W pełnym słońcu

Bohater nieobecny ale drugi plan okazuje się całkowicie satysfakcjonujący. Snceniczność filmu pozwala na zademonstrowanie pogmatwanych relacji. Muzyka na 5.

Ojej! Mój syn to gej!

W filmie jest masa niewykorzystanego potencjału. Temat zarówno na dramat jak i komedię. Tu dobór aktorów wskazuje na komedię zagraną przez niezłych aktorów (Lainie Kazan, Saul Rubinek) niestety marnie poprowadzonych przez reżysera, który nie miał pomysłu na film i podjął próbę wciśnięcia do filmu klisz – stereotypów, które miały śmieszyć ale niestety tylko straszą. Nie jest to zły film, ot kino klasy „b”, które można zobaczyć ale już polecić – to nie.

Piosenki o miłości

Wspaniały film o sile miłości. Bardzo francuski i niestety wcale nie polski. Fenomenalny aktrsko i muzycznie. Poezja - słowa piosenek, przekazują ogrom emocji i życiowej prawdy, a same piosenki dzięki subtelnej aranżacji nie przytłaczają a wzbogadzają. Widz musi tylko chcieć zrozumieć.

Bixa Travesty

Drogi Nodkerze cóż zwiodło cię na stronę outfilmu.pl? Dla ciebie film to wyłącznie propaganda. Tymczasem Bixa to przede wszystkim film o człowieku i o tym jak zmaga się z konfliktem między sferą emocjonalną i cielesną, o tym co to dla oznacza i jakie ma konsekwencje.

Dom nad jeziorem

Oszczędny obraz o narodzinach uczucia - mam wrażenie, że trudnego dla obu bohaterów, mimo ze ich historie tego nie usprawiedliwiaja. Autorzy zatrzymali się w pół drogi. Ale dzięki temu film zapada w pamięć i poraża niepokojem (pięknie sfotografowanym i zadranym). Warto

Eat With Me

Role matki i Eliota - w punkt. Polecam.