Uwaga! Film zawiera sceny przemocy.Sycylia, lato 1982 roku. Podczas gdy całe Włochy śledzą piłkarskie mistrzostwa świata, Gianni i Nino przypadkowo zderzają się motorynkami na wiejskiej drodze. Z tego spotkania rodzi się przyjaźń, która szybko przeradza się w pierwszą miłość.

Piąta składanka krótkometrażówek LGBT+ z cyklu OUTFILM: długość nie ma znaczenia.W vol. 5 znalazły się cztery dokumentalne historie o wolności, ciele, pamięci i walce o prawo do życia na własnych zasadach. Poznacie tunezyjskiego aktywistę zmuszonego do emigracji, brazylijskiego dziennikarza wracającego do upokarzającego doświadczenia z czasów dyktatury, osoby mierzące się z presją idealnego wyglądu oraz zapomnianą pionierkę brytyjskiego ruchu praw obywatelskich.Cztery filmy, cztery różne perspektywy i jeden wspólny temat: odwaga, by upomnieć się o siebie.

Kim była Kath Duncan i dlaczego jej nazwisko niemal zniknęło z historii? Film przypomina postać szkockiej aktywistki, która w latach 30. XX wieku walczyła na ulicach Londynu o prawa obywatelskie, prawa kobiet i wolność osób LGBT+.Łącząc dokument z inscenizowanymi fragmentami, „Liberty” pokazuje, że brytyjska walka o równość nie zaczęła się dopiero wraz ze Stonewall. To opowieść o zapomnianej liderce, społecznej solidarności i prawach, które nie zostały podarowane — trzeba je było wywalczyć.

Czy można czuć się dobrze we własnym ciele, gdy z każdej strony słyszymy, jak powinno ono wyglądać? Bohaterki i bohaterowie filmu opowiadają o zawstydzaniu, odrzuceniu i przemocy ukrytej w komentarzach na temat wyglądu.Ich doświadczenia pokazują, że presja idealnego ciała dotyka bardzo różnych osób — kobiet, mężczyzn, osób z niepełnosprawnościami i osób LGBT+. Film stawia pytanie, czy narzucone przez media, konsumpcję i przemysł urody wzorce piękna nie są po prostu niemożliwą do osiągnięcia fikcją.

Brazylijski dziennikarz mieszkający w Londynie wraca do ojczyzny, by zmierzyć się z jednym z najbardziej upokarzających doświadczeń swojej młodości. „Test mąki” był pseudomedyczną procedurą stosowaną w czasach wojskowej dyktatury, która miała rzekomo pozwalać wykrywać homoseksualność u poborowych.Absurdalny eksperyment staje się punktem wyjścia do opowieści o przemocy państwa, homofobii i kontroli nad męskim ciałem. Film pokazuje też, że podobne idee nie należą wyłącznie do przeszłości — mogą powracać pod postacią nowych przepisów i politycznych kampanii.

Nidhal jest młodym tunezyjskim aktywistą, który w radiu publicznie upomina się o prawa i wolność osób queerowych. Jego odwaga ma jednak wysoką cenę. Narastająca presja, prześladowania i groźby śmierci sprawiają, że musi opuścić Tunezję i ubiegać się o azyl w Holandii.Łączący dokument z animacją film opowiada prawdziwą historię człowieka zmuszonego do wyboru między własnym bezpieczeństwem a prawem do życia w zgodzie ze sobą.

Jonas jest czarnym brazylijskim artystą mieszkającym w Niemczech. Przygotowuje wystawę zatytułowaną „Poza akwarium” o swoim doświadczeniu migranta i geja: samotności, lęku przed odrzuceniem, frustracjach i marzeniach o miłości. Granice między rzeczywistością, wspomnieniami i wyobraźnią stopniowo się zacierają, a kolejne obrazy odsłaniają pragnienie, by być widzianym jako człowiek, a nie egzotyczna fantazja innych.

Siedemnastoletni Adi wraca na wakacje do rodzinnej miejscowości w delcie Dunaju w Rumunii. Na co dzień mieszka i uczy się w sąsiednim mieście, do którego można dostać się tylko łodzią. Rodzinna wioska, piękne krajobrazy i społeczność, w której wszyscy się znają, dają mu jednak tylko pozorne poczucie bezpieczeństwa.

Czwarta składanka krótkometrażówek LGBT+ z cyklu OUTFILM: DŁUGOŚĆ NIE MA ZNACZENIA.

Dwóch przyjaciół mówi sobie o miłości z pozorną lekkością. Słowa padają swobodnie, jakby niczego nie zmieniały. Ale z czasem ich bliskość zaczyna znaczyć więcej, niż obaj chcieliby przyznać.

Dwóch żołnierzy trafia w sytuację, na którą żaden z nich nie był przygotowany. Stają twarzą w twarz z wrogiem, ale na polu walki szybko okazuje się, że mundur, język i kraj nie mówią o człowieku wszystkiego.

Misza i Philip znają się od dzieciństwa. Są nierozłączni, bliscy, swobodni ze sobą — do czasu, gdy Philip musi wyprowadzić się z rodzicami do innego miasta. Perspektywa rozstania sprawia, że ich przyjaźń zaczyna pękać w miejscach, których wcześniej nie zauważali.To, co jeszcze niedawno było niewinną dziecięcą zabawą, nagle zmienia się w nowe, nieznane uczucia. NIE BOJĘ SIĘ to subtelny rosyjski dramat coming-of-age o pierwszej bliskości, lęku przed utratą i momencie, w którym dorastanie każe zadać sobie pytania, na które nie ma prostych odpowiedzi.