Héctor wyjeżdża do Meksyku, gdzie jako model miał wziąć udział w rozbieranej sesji zdjęciowej. Kiedy okazuje się, że jego partner nie będzie mógł mu towarzyszyć, postanawia eksplorować miasto na własną rękę, począwszy od łóżek w hotelowych pokojach. Zgodnie z tytułem filmu, nie zamierza sobie niczego odmawiać, dlatego jego fantazje przerodzą się w liczne erotyczne przygody.
Film stanowi zapis z przygotowania kontrowersyjnego przedstawienia, w którym biorą udział nadzy tancerze. Wytypowana drogą eliminacji jedenastka jest prowadzona przez choreografa o dość specyficznych metodach instruktorskich. Sceny ekstatycznego tańca ujętego w ramy chaotycznej narracji rodzą pytanie o charakter decyzji choreograficznych. Czy prezentowanej na tle sterylnej bieli nagości bliżej jest do estetyki czy też erotycznego ujęcia? Tancerze zaczynają kwestionować wizję artysty...
Legendarny aktor Udo Kier jako emerytowany fryzjer, który ucieka ze swojego domu opieki po tym, jak dowiaduje się o ostatnim życzeniu jego byłej klientki – cudownej Lindy Evans, która chciała by ułożył jej ostatnią fryzurę. Mężczyzna wyrusza w podróż, w której konfrontuje się z duchami swojej przeszłości. Musi jeszcze zdobyć przybory fryzjerskie niezbędne do pracy. „Łabędzi śpiew” to słodko-gorzka komedia, w której genialny Udo Kier odkrywa na nowo swój blask.
Paco i Manolo są parą gejów z trzydziestoletnim stażem, mieszkają w Barcelonie, gdzie tworzą erotyczne fotografie mężczyzn do ich autorskiego magazynu “Kink”. Artyści w swoich pracach zachowują balans pomiędzy sztuką a erotyką. Pozwalają homoseksualnym modelom na wyrażanie ich indywidualnego charakteru, co dodaje emancypacyjnego potencjału zdjęciom. Poprzez obiektywy fotografów możemy podejrzeć ich wielowymiarowe spojrzenie na seksualność.