Osobista, oszczędna w formie opowieść o depresji, żałobie i kryzysie psychicznym. „Six” zagląda w przestrzeń trudnych emocji, których nie da się łatwo nazwać ani pozostawić za sobą. Film Diany Cignoni próbuje uchwycić doświadczenie straty i samotnej walki o odzyskanie wewnętrznej równowagi.

Po roku pełnym osobistych problemów Greta postanawia zacząć od nowa. Stara się o stypendium w Londynie, które ma pozwolić jej zostawić przeszłość za sobą i odzyskać kontrolę nad własnym życiem. Zanim wyruszy, świętuje urodziny i poznaje Julię. Niespodziewana bliskość sprawia, że planowany wyjazd przestaje wydawać się jedynym możliwym rozwiązaniem.

Paola jest pisarką, która próbuje zagłuszyć pustkę alkoholem i przypadkowym seksem. Zamiast przynosić ulgę, kolejne używki coraz mocniej wciągają ją w spiralę samotności i autodestrukcji. Wszystko zmienia pojawienie się tajemniczej Mariany. Nowa znajomość burzy pozorny porządek życia Paoli i zmusza ją do konfrontacji z pragnieniami, od których dotąd uciekała.

Eksperymentalna, pozbawiona dialogów podróż przez ciało, pamięć i tożsamość. Za pomocą rytuału, performansu i poetyckich obrazów „Kompas w dłoni” tworzy własną mitologię osób transpłciowych, neuroatypowych i tych, które przetrwały doświadczenie przemocy. Film odzyskuje dla nich prawo do samostanowienia, własnej wiedzy i opowiadania świata na nowo.

Mariana marzy o ukończeniu szkoły artystycznej, lecz jej konserwatywny mąż nie zamierza pozwolić jej podążać własną drogą. Jedyną osobą, która wspiera ją w walce o niezależność, jest najlepsza przyjaciółka Paola. Kiedy bliskość kobiet przeradza się w miłość, Mariana staje przed najważniejszym wyborem w swoim życiu: pozostać w małżeństwie, które odbiera jej wolność, czy zawalczyć o swoje marzenia i uczucia.

Uwaga! Film zawiera sceny przemocy.

Sycylia, lato 1982 roku. Podczas gdy całe Włochy śledzą piłkarskie mistrzostwa świata, Gianni i Nino przypadkowo zderzają się motorynkami na wiejskiej drodze. Z tego spotkania rodzi się przyjaźń, która szybko przeradza się w pierwszą miłość.

Piąta składanka krótkometrażówek LGBT+ z cyklu OUTFILM: długość nie ma znaczenia.

W vol. 5 znalazły się cztery dokumentalne historie o wolności, ciele, pamięci i walce o prawo do życia na własnych zasadach. Poznacie tunezyjskiego aktywistę zmuszonego do emigracji, brazylijskiego dziennikarza wracającego do upokarzającego doświadczenia z czasów dyktatury, osoby mierzące się z presją idealnego wyglądu oraz zapomnianą pionierkę brytyjskiego ruchu praw obywatelskich.

Cztery filmy, cztery różne perspektywy i jeden wspólny temat: odwaga, by upomnieć się o siebie.

Kim była Kath Duncan i dlaczego jej nazwisko niemal zniknęło z historii? Film przypomina postać szkockiej aktywistki, która w latach 30. XX wieku walczyła na ulicach Londynu o prawa obywatelskie, prawa kobiet i wolność osób LGBT+.

Łącząc dokument z inscenizowanymi fragmentami, „Liberty” pokazuje, że brytyjska walka o równość nie zaczęła się dopiero wraz ze Stonewall. To opowieść o zapomnianej liderce, społecznej solidarności i prawach, które nie zostały podarowane — trzeba je było wywalczyć.

Czy można czuć się dobrze we własnym ciele, gdy z każdej strony słyszymy, jak powinno ono wyglądać? Bohaterki i bohaterowie filmu opowiadają o zawstydzaniu, odrzuceniu i przemocy ukrytej w komentarzach na temat wyglądu.

Ich doświadczenia pokazują, że presja idealnego ciała dotyka bardzo różnych osób — kobiet, mężczyzn, osób z niepełnosprawnościami i osób LGBT+. Film stawia pytanie, czy narzucone przez media, konsumpcję i przemysł urody wzorce piękna nie są po prostu niemożliwą do osiągnięcia fikcją.

Brazylijski dziennikarz mieszkający w Londynie wraca do ojczyzny, by zmierzyć się z jednym z najbardziej upokarzających doświadczeń swojej młodości. „Test mąki” był pseudomedyczną procedurą stosowaną w czasach wojskowej dyktatury, która miała rzekomo pozwalać wykrywać homoseksualność u poborowych.

Absurdalny eksperyment staje się punktem wyjścia do opowieści o przemocy państwa, homofobii i kontroli nad męskim ciałem. Film pokazuje też, że podobne idee nie należą wyłącznie do przeszłości — mogą powracać pod postacią nowych przepisów i politycznych kampanii.